"Every human being has a story worth telling." – Oprah Winfrey

5 mensen. 5 verschillende levensverhalen, met tegelijk zoveel overeenkomsten. Wat hen bindt is dat ze geadopteerd zijn. Verlaten door hun biologische ouders. Ontworteld. Hoe vormt dat je? Zelfs als je in een warm gezin opgroeit met (adoptie)ouders die alles voor je doen, je opvoeden als hun eigen vlees en bloed, je liefde geven, een kans, een toekomst.

Ik heb het voorrecht gehad om kennis te maken en te mogen werken met Maaike, Lani, Zenebe, Jennifer en Wout.  prachtige mensen die mij hun vertrouwen hebben gegeven en die de moed hebben gehad om het meest persoonlijke en kwetsbare stukje van zichzelf bloot te geven en door mij vast te laten leggen.

Aanpak

Voordat we de studio in zijn gegaan, heb ik de tijd genomen om me te verdiepen in het thema adoptie en uitgebreid kennis maken met deze mensen. Dat waren mooie, maar ook intense gesprekken, waarbij ik vooral veel heb geluisterd. Zonder oordeel. Ik heb de eenzaamheid, pijn, worsteling en het verdriet gezien en gehoord en geprobeerd die te begrijpen, voor zover dat mogelijk is voor iemand die wel heeft mogen opgroeien onder de vleugels van zijn biologische ouders. En ik heb hun kracht gezien. Ongekende kracht!

Het was een dankbare reis om dit samen met deze geweldige mensen te mogen maken, verbindend, confronterend en helend.

Meer verhalen

Is het nu klaar? Nee, er zijn veel meer verhalen over adoptie die gehoord mogen worden en vastgelegd mogen worden, zoals de verhalen van Maaike, Jennifer, Lani en Zenebe. Mijn droom en ambitie is om meer van deze verhalen te mogen opschrijven, ze te bundelen en er ooit een boek van uit te kunnen geven.

Samen met Hanneke Engels ben ik de studio in gedoken om haar 7 hoofdzonden te verbeelden in 7 portretten, puur en persoonlijk en zonder franje. 1 model, 7 gezichten: Hoogmoed, hebzucht, afgunst, woede, onkuisheid, gulzigheid en traagheid.

Wat een gave reis was dit om te doen en ik ben hartstikke trots op het eindresultaat! Makkelijk was het allerminst, want we moesten allebei regelmatig uit onze comfortzone. We hebben veel gelachen en soms vreselijk geworsteld, gezocht naar wat de diepere laag van een hoofdzonde betekend.