Jorge

Ik groeide op zonder mijn biologische ouders ooit te hebben gezien. Daardoor ben ik zelf de meest zichtbare afdruk van een familiesysteem dat ik verder nauwelijks ken. Als kind leerde ik waakzaam en zelfstandig te zijn. Afstand houden van mijn gevoel hielp mij overleven, maar maakte het ook moeilijk om werkelijk contact te houden met wat er in mij leefde. Later begon ik terug te keren naar de pijn en de rouw die ik jarenlang had weggestopt. In dat proces ontdekte ik niet alleen mijn kwetsbaarheid, maar ook delen van mijn identiteit die ik was kwijtgeraakt.

Nu ik zelf vader ben, kijk ik anders naar mijn gezicht, mijn haar en mijn afkomst. Ik wil dat mijn kinderen in mijn portret meer kunnen zien dan een snelle foto van hun vader. Mijn eigen herstel neem ik inmiddels ook mee in mijn begeleiding van andere geadopteerden. Wat ik zelf heb moeten zoeken, helpt mij om naast anderen te kunnen staan.