Ondanks alle pijn wil ik ook compassie en kracht laten zien. Het is niet alleen verdriet en gemis. Alles wat ik heb meegemaakt draag ik met me mee.Ik denk dat ik het nu wel echt kan omarmen. Nee, niet achterlaten. Ik denk wel echt meenemen.
Yaling
Het verhaal van Yaling
Ik leerde al jong mezelf op de achtergrond te zetten. Voor veiligheid en bevestiging keek ik vaak naar anderen. Vooral naar mijn zus, ook al verschilden we sterk in hoe we met onze adoptie omgingen. Toen zij overleed, veranderde ons gezin opnieuw. Haar dood bracht een eigen, unieke vorm van rouw, maar raakte ook aan het verlies uit het allereerste begin van mijn leven.
Ik ontdek nu hoe eenzaam verdriet kan zijn. Iedereen mist dezelfde persoon, maar niemand verliest precies dezelfde relatie. Tegelijkertijd zoek ik naar hoe mijn leven zonder mijn zus verder kan. Niet als een rechte weg, maar tastend, met alles wat zij en onze geschiedenis in mij hebben achtergelaten.
Fotografie: Egon Lamers · In samenwerking met LA VIDA, de adoptiecommunity.